Modest

COK

Jest asertywnym producentem, który przeważnie wymaga od siebie znacznie więcej niż Uniwersytet Jagielloński od swoich rekrutów. Na szczęście lub niestety – zależnie od punktu widzenia – często nawet w pozornie najmniej przeszkadzających aspektach. Perfekcjonista, który najpewniej czuje się w rzeźbieniu swojej muzyki z muzycznych próbek. Uniwersalizm jednak uważa za jedną z najbarwniejszych wartości, wskutek bez żadnej skazy na sumieniu odnajduje się nierzadko w syntetycznych melodiach. Niby uwielbia uczęszczać na koncerty, lecz wzmożona zazdrość, wywołana solowymi partiami i improwizacją wirtuozów klawiszy, zakłóca wrażenia i powoduje mglistość wspomnień. Ponadto, uwielbia utwory z rozbudowaną aranżacją, choć najchętniej słuchałby nagrań składających się wyłącznie ze skrzypiec, trąbki i melodyki. Domieszką jego twórczej ścieżki jest również pewien element w postaci składania i werbalnego dopasowania tekstu do warstwy muzycznej. Drogi artystyczne obrane przez niego, nacechowane są cierpliwym rozwojem i pogonią za nieuchwytną doskonałością. Zastanawiał się w cięgach bólu, czy chciałby być rapującym producentem, czy produkującym raperem. Wybrał priorytetowe pielęgnowanie produkcji. Często w specyficznych miejscach, bogatych w płytowe propozycje o ciekawych tytułach, odgrywa rolę rasowego konsumenta. Po godzinach sumiennie uprawia nieodwzajemnione wzdychanie do Alicji Keys, na przemian ze studiowaniem przekroju psychologicznego szajki Jerzego Kilera.